به گزارش خبرنگار بینالملل ایبنا، بانک مرکزی آمریکا در یکی از حساسترین مقاطع تاریخی خود قرار گرفته است. در حالی که اقتصاد ایالات متحده همچنان با چالشهای تورمی، نگرانیهای بازار و رقابتهای سیاسی داخلی مواجه است، بحث بر سر آینده رهبری فدرال رزرو به موضوعی جنجالی در واشنگتن تبدیل شده است. گزارشهای منتشرشده در رسانه آمریکایی «پولیتیکو» نشان میدهد معرفی «کوین وارش» به عنوان گزینه احتمالی ریاست این نهاد، نگرانیهایی جدی در میان دموکراتها درباره تضعیف استقلال بانک مرکزی ایجاد کرده است.
چرا نامزدی کوین وارش به موضوعی بحثبرانگیز تبدیل شده است؟
بر اساس گزارش پولیتیکو، بخش قابل توجهی از سناتورهای دموکرات معتقدند که کوین وارش ممکن است در برابر فشارهای سیاسی کاخ سفید استقلال کافی نداشته باشد. این نگرانی بهویژه از آنجا ناشی میشود که دونالد ترامپ بارها بهصورت علنی از سیاستهای پولی فدرال رزرو انتقاد کرده و خواستار کاهش نرخ بهره شده است.
در جلسات پرسش و پاسخ در سنا، برخی نمایندگان دموکرات از جمله «رافائل وارناک» اعلام کردهاند که وارش در توضیح مواضع خود درباره استقلال فدرال رزرو پاسخهای صریحی ارائه نکرده است. به گفته این سناتورها، او حتی در برابر برخی پرسشها حالت تدافعی و طفرهآمیز داشته است.
میراث جروم پاول و نقش روابط دوحزبی در حفظ استقلال فدرال رزرو
مقایسه کوین وارش با رئیس فعلی فدرال رزرو، «جروم پاول»، یکی از محورهای اصلی این بحث است. پاول در طول دوران ریاست خود با وجود انتقادهای شدید ترامپ توانست جایگاه و استقلال فدرال رزرو را حفظ کند؛ مسئلهای که تا حد زیادی به روابط گسترده او با هر دو حزب در کنگره نسبت داده میشود.
بر اساس پژوهشی از دانشگاه مریلند که در گزارش پولیتیکو به آن اشاره شده، پاول در طول سالهای ریاست خود بیش از دو برابر روسای پیشین فدرال رزرو با سناتورها و نمایندگان کنگره دیدار داشته است. همین شبکه ارتباطی به او کمک کرد تا در برابر فشارهای سیاسی مقاومت کند.
پاول پیشتر نیز تاکید کرده بود که تعامل مستمر با کنگره بخشی از مشروعیت دموکراتیک فدرال رزرو است و بدون چنین ارتباطی، حفظ اعتماد عمومی دشوار خواهد بود.
رایگیری سنا؛ احتمال سیاسیترین تصمیم در تاریخ فدرال رزرو
تحلیلگران معتقدند روند تایید وارش در سنا ممکن است به یکی از سیاسیترین رایگیریهای تاریخ بانک مرکزی آمریکا تبدیل شود. در گذشته، انتخاب روسای فدرال رزرو معمولا با حمایت گسترده هر دو حزب همراه بود.
برای نمونه، زمانی که دونالد ترامپ در سال ۲۰۱۷ جروم پاول را به عنوان رئیس فدرال رزرو معرفی کرد، ۳۹ سناتور دموکرات نیز به او رای مثبت دادند. چند سال بعد نیز هنگام تمدید دوره ریاست پاول در دولت جو بایدن، ۳۶ سناتور جمهوریخواه از او حمایت کردند.
اما فضای سیاسی کنونی آمریکا به شدت قطبی شده و همین مسئله احتمال شکلگیری اجماع دوحزبی درباره رئیس جدید بانک مرکزی را کاهش داده است.
پیامدهای اقتصادی فشار سیاسی بر سیاست پولی
یکی از مهمترین نگرانیهای اقتصاددانان، احتمال افزایش فشار سیاسی بر تصمیمات پولی فدرال رزرو است. ترامپ بارها اعلام کرده که نرخ بهره باید کاهش یابد تا رشد اقتصادی و بازار سهام تقویت شود.
با این حال بسیاری از کارشناسان هشدار میدهند که کاهش زودهنگام نرخ بهره میتواند تبعات جدی برای اقتصاد آمریکا داشته باشد. در صورتی که چنین سیاستی بدون توجه به شرایط واقعی اقتصاد اجرا شود، احتمال بازگشت تورم بالا افزایش مییابد و اعتبار فدرال رزرو در کنترل تورم آسیب میبیند.
گزارشهای تحلیلی موسسات مالی نیز نشان میدهد بازارهای جهانی نسبت به استقلال بانک مرکزی آمریکا بسیار حساس هستند و هرگونه تصور از دخالت سیاسی میتواند باعث افزایش نوسان در بازارهای مالی شود.
بازارهای جهانی چرا تحولات فدرال رزرو را با دقت دنبال میکنند
فدرال رزرو تاثیرگذارترین بانک مرکزی جهان محسوب میشود و تصمیمات آن بر نرخ بهره جهانی، ارزش دلار، قیمت انرژی و جریان سرمایه در اقتصاد جهانی اثر مستقیم دارد.
به همین دلیل، سرمایهگذاران بینالمللی با دقت تحولات مربوط به رهبری این نهاد را دنبال میکنند. اگر تصور شود که سیاستهای پولی آمریکا تحت نفوذ مستقیم دولت قرار گرفته است، احتمال افزایش نوسان در بازارهای سهام و اوراق قرضه بالا میرود و حتی اعتماد جهانی به ثبات دلار نیز ممکن است تحت تاثیر قرار گیرد.
تحولات مربوط به ریاست آینده فدرال رزرو تنها یک تغییر مدیریتی در یک نهاد اقتصادی نیست، بلکه آزمونی مهم برای استقلال یکی از تاثیرگذارترین بانکهای مرکزی جهان به شمار میرود. در شرایطی که فضای سیاسی آمریکا بیش از گذشته قطبی شده است، نحوه تعامل رئیس آینده فدرال رزرو با کاخ سفید و کنگره میتواند نقش تعیینکنندهای در آینده سیاست پولی ایالات متحده داشته باشد.
اگرچه هنوز روند تایید نهایی رئیس جدید فدرال رزرو در سنا ادامه دارد، اما آنچه از هماکنون روشن است این است که تصمیمات این نهاد در سالهای پیش رو نهتنها اقتصاد آمریکا، بلکه ثبات مالی در سطح جهان را نیز تحت تاثیر قرار خواهد داد.
